Karya: Iyek Aghnia

“Langok ku ningok kaban tuh. Tiap ari gawe e bekedindil ken pejabat,” komentar seorang warga Kampung Kami saat ngeliet Markudut dan kawan-kawan e tengah minom kupi ken seorang pejabat Kabupaten di warung kupi. Cahaya mateari lah mulai naek ke kaki langet.

Nenger kisoh warga Kampung Kami itu, Matgeriul ketawak ngakak. “Ka iri ken Markudut uk?” tanyak Matgeriul sambil ketawak ngerigel. “Maaf uk. Ku dak de aben iri ken kaban tuh. Ku cuma hiran bae,” hawet warga Kampung Kami dengan suare datar. “Hudeh tuh, kesian ken Pejabat e. Dak pacak begawe begasak ngeladen kaban tuh bekelakar,” saut warga lain e. “Dak diladen, kaban tuh lah nulis di medsos bahwa Pejabat dak ngeladen warga. Dak aspiratif ken kisoh warga. Macem-macemlah kisoh e. Di tulis e di medsos,” kate warga yang makai baju bergambar calon Dewan.

Angen dak de aben desis e. Cahaya mateari makin kuat sinar e. Nyirem muke para pengupi yang tengah besantai di warung kupi yang terletak di ujung Kampung. Bemiren. Macem kene sirem ken aik panas tengah mendideh.

“Kalau ku dak hiran agek ken kelaken urang hekaban landuk tuh. Muke batok,” jelas seorang warga Kampung yang sedang ngupi. “Kaban tuh asak ade urang besak kawa nateng e. Kawa ninggel gawe e. Anye nek bedeket ken urang besak. Entah ape nyepak e,” saut warga Kampung yang lainnya. “Kaban tuh timses Pak Pemimpin. Wajarlah kaban tuh deket ken pejabat,” kate warga Kampung yang lainnya. “Men kaban tuh dak jelas. Asak ade pejabat pasti di dateng kaban tuh,” sambung warga Kampung yang lainnya. “Mungkin. Mungkin lah. Kalau deket ken urang besak perut kaban tuh kenyeng. Dak perlu begawe. Beda ken kite nih. Asak dak begawe, anak bini dak makan di umah,” timpal seorang warga Kampung yang memakai baju kaos bergambar calon Bupati.

Markudut ningok ke arah hape e yang lah begentem bunyi e. Lah berape kali terdengar nada dering ngentem bilung e. Urang laki yang lah beumor sekitar setengah abad tuh dak beniat ngangket hape e yang terus bebunyi macem orang minta tulung. Suare hape yang bebunyi macem kaset begukung, dak diretak die aben.

“Bang. Hape Ka bebunyi,” suare mantir bini e nateng ke bilung Markudut. “Biarlah,” jawab Markudut. “Angketlah. Hape taken penting,” susit Bini e. “Soal e lah bedering terus hape Abang dari tadi. Dak pakai berenti,” lanjut bini e.

Markudut dak ngejawab. Die ningok ke arah jalan. Hepi. Dak de yang liwat. Hudeh tuh hape pulek nek ngeluyur tengah-tengah ari panas bute nih.

Urang laki setengah abad tuh tekeneng ken kejadian tadi. Waktu die ken beberape urang ngupi ken Pejabat Kabupaten.

“Kalau ku jadi Bapak, alung mundur jadi Pejabat. Jabatan Bapak de meri manfaat aben untuk warga Kampung kite nih,” saran Markudut sambil ngirup kupi e. “Kami nih tegantung ken Pemimpin. Urang yang ngangket kami. Kalau Pemimpin nyuroh mundur, kami mundur. Kami nih teriket ken aturan,” sawet Pejabat Kabupaten dengan suare dak bersahabat. “Tuh dak nabat name e. Lah tau jabatan dak meri manfaat agik ken urang ramai, lah beralasan pulek atas name Pemimpin ken aturan. Pada bae, Bapak agek sayang ken jabatan,” skak Markudut.

Pejabat Kabupaten ken urang-urang yang ngupi di warkop tediem nenger cakap Markudut. Bekacep. Mulut urang hekaban tuh macem di hempel ken percak dapuk.

Markudut pun lencun ninggel warung kupi.

“Urang-urang pacak bae bekisoh bahwa Markudut gelem bekedindil ken Pejabat untuk nyarik muke. Kini Bapak taken macem mane, kritis e Markudut ken Pejabat,” jelas seorang warga Kampung Kami. “Markudut nih kalau ketemu ken Pejabat maen skak bae. Dak de jiwa nyarik muke,” kate seorang warga Kampung Kami. “Dan ape yang dipada Markudut tuh bener nian. Untuk ape jadi Pejabat kalau cuma begaya bae. Dak de prestasi e. Cuma kulur kilir naek mobil dines. Ngabes beras bae,” saut warga Kampung Kami yang lainnya.

Mulut Pejabat Kabupaten tuh cuma melungo nenger kisah urang tentang Markudut. Dak hame ken kisoh kaban lain yang mada Markudut cuma nyarik muke.

“Men Markudut tuh hobi nyarik muke ken Pejabat,” cerita seorang warga Kampung Kami. “Tuh kegawen die nian dari duluk e,” saut warga Kampung Kami yang lain e. “Ujung-ujung e mintak gawe di Dines,” lanjut warga Kampung Kami yang lainnya. “Ngerucen urang Dines,” sambung warga Kampung Kami.

Kini Pejabat Kabupaten makin tau dan paham. Hape yang gelem nyarik muke ken pejabat, dan hape uge yang gelem meri masukan ke Pejabat.

Dan sebagai Pejabat, die nek ngikot saran Markudut. Mundur dari jabatan. Dari pada dikisoh warga Kampung Kami hekaput jalan. Muet duso bae. Yang ngisoh beduso, yang dikisoh uge beduso.

Ingen rase e Pejabat Kabupaten tuh nek ketemu ken Markudut. Datang ke umah Markudut. Nek mada makaseh untuk saran e setelah telepon e dak diangket Markudut.

Sementara Markudut sibuk di belakang umah e. Ningok kaban burung yang tengah santai di dahan batang-batang besak yang ngeramai belakang umah die.

Saking asik ningok burung yang tengah begembira di lebet e daun-daun, hampai-hampai Markudut dak sadar, lipet kain harung e lah naek hampai ke lutut.

“Bang. Kain harung Ka lah tinggi. Malu di tingok urang!” surak Bini e.

Nenger surak Bini e, dengan secepet kilat, Markudut langsung ngenaek kain harung e hampai di titik aman.

Bini Markudut ketawak ningok tingkah laku laki e. Sementara Markudut mengusap dade e. Lepas dari balak. Kalau dak di surak bini e, entah ape yang terjadi. Pacak rijit bulu isik urang yang ningok e.

Habang, Minggu 2 Agustus 2026

Iyek Aghnia adalah nama pena Rusmin Sopian. Penulis dan pegiat literasi yang tinggal di Toboali.